In Sovjet-cinema's waren soms wel degelijk Amerikaanse films te zien, zij het soms met veel vertraging, vaak in een selectie van cinema's en uiteraard werd ook gekeken naar de ideologie en de artistieke waarde van de film. Some Like It Hot en The Magnificent Seven waren bijvoorbeeld ook in de Sovjet-Unie kaskrakers; West Side Story kwam vreemd genoeg pas 1979 in de zalen, 18 jaar na de originele première. En ook opvallend is dat men echt wel wereldwijd zocht naar films: veel Duitse, Franse, Italiaanse, Japanse en Indische films.
De films die je vermeldt, hadden echter sterke anti-Sovjet-boodschappen en werden artistiek ook niet heel hoog ingeschat. Ze werden dan ook niet in cinemazalen in de Sovjet-Unie vertoond.
Wat wel interessant is, is dat er in die periode, de tweede helft van de jaren 1980, ook semi-legale videosalons ontstonden: in huiskamers, soms ook clubhuizen en zelfs in verduisterde minibusjes, kwam men samen om naar een film op VHS-banden te kijken. Vaker wèl dan niet waren dat Amerikaanse actiefilms of nogal vulgaire komedies.
Er zijn nog geen reacties op deze vraag.
Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.
© 2008-2026
Ik heb een vraag wordt gecoördineerd door Eos wetenschap. Voor vragen over het platform kan je terecht bij ikhebeenvraag@eos.be
