Aten joden vroeger wel varken?

Antwoord

De parabel (Lc 15: 11-32) spreekt over een 'ver land' waarin de jongste zoon varkens moest hoeden. De traditionele uitleg is dan ook dat het om een niet-Joodse varkenskweker ging, die hem in dienst nam. Het verhaal lijkt vernedering uit te drukken: de Jood moet een voor zijn geloof bijzonder onrein werk verrichten, en verlangde zelfs om van het varkensvoer te eten - een manier om aan de toehoorders duidelijk te maken hoe diep hij was gezakt.

Het verbod op het eten van vlees van dieren die spleethoevig zijn, maar geen herkauwers (varkens en kamelen), staat in twee passages uit het Oude Testament (Lev. 11: 2-4, 7-8 en Deut. 14: 8). Marvin Harris, antropoloog, zocht in de jaren 1980 naar mogelijke verklaringsgronden:

• Die diersoorten zijn voedselconcurrenten voor mensen, zeker in een dor klimaat; herkauwers eten daarentegen minder bruikbare woestijngewassen.
• Die diersoorten hebben veel water nodig, varkens ook veel schaduw.
• Kamelen waren te kostbaar als lastdier om ze voor vlees te kweken; varkens hadden enkel een nut voor hun vlees en zeer beperkte afgeleide producten (leer, lijm, zachte borstelharen).
• Toch werden ze gekweekt in het gebied, aangezien een verbod anders helemaal zinloos zou zijn - zowel dan als nu hielden niet alle inwoners zich aan strikte kosher dieetregels.