Bestaat eeuwigheid?

Antwoord

U zoekt uw antwoord in de fysica.  Wat doet die fysica?  Proberen van binnen het heelal te ontrafelen wat er gebeurt, en vinden dat er enige logica in zit.

Wat wij daaruit leren, is dat wij product zijn van dit heelal.  In onze materiele werkelijkheid, maar ook in de manier waarop we erover reflecteren.  De gedachten waarmee u uw hele leven geworsteld hebt, bestaan enkel bij gratie van dit heelal, zij hebben geen 'objectieve' betekenis die dat heelal overstijgt.  Ons denken is ook een product, niet iets wat de realiteit voorafgaat.

Het is voor mij een evidentie dat een product van een systeem (wij dus ten opzichte van het heelal) nooit het laatste woord kan hebben over ultieme vragen.  Het merkwaardige van onze zogenaamd moderne tijd is dat we daar nog evenveel moeite mee hebben als onze zogenaamde primitieve voorouders.  Het is opnieuw het debat tussen Plato en Aristoteles.  De eerste propageerde de primauteit van de abstractie, de tweede zei dat een abstract begrip zonder binding met de waargenomen realiteit een nutteloze illusie is.  Mijn sympathie gaat naar Aristoteles.

Uw vraag nu.  Uw vraag gaat over wat tijd betekent.  Maar tegelijk blijkt u impliciet aan te nemen dat tijd iets is dat elk bestaan, elke vraagstelling, voorafgaat.  U voelt de relativiteit der dingen en begrippen aan, maar grijpt toch naar een absoluut kader om het probleem te formuleren.  In de probleemstelling ligt een mogelijk antwoord dus begrepen.