Langs welke kanalen zijn teksten uit de oudheid tot bij ons geraakt?

Antwoord

Tot voor het einde van de 19de eeuw steunde onze kennis van de teksten van antieke auteurs uitsluitend op middeleeuwse handschriften, in het vroegste geval op codices uit de late Oudheid, die steeds door copiïsten overgeschreven werden. Totdat men, op het einde van de 15de eeuw, na de uitvinding van de boekdrukkunst, de antieke auteurs ook in gedrukte vorm begon uit te geven.
 
In de laatste decennia van de 19de eeuw werd de papyrologie als wetenschap ontwikkeld. Op papyrusteksten, die hoofdzakelijk in Egypte gevonden werden, vond men ook teksten van antieke auteurs die reeds gekend waren uit middeleeuwse handschriften, en ook niet bewaarde werken van auteurs, van wie we reeds andere werken kenden. Dit was een hele revolutie, omdat men nu voor de eerste maal authentieke teksten uit de oudheid zelf bezat, vanaf het einde van de vierde eeuw voor Chr., die enkele eeuwen ouder waren dan de middeleeuwse handschriften en veel korter bij de oorspronkelijke teksten stonden. Er worden nog steeds elk jaar papyri met literaire teksten ontdekt, zowel in opgravingen in Egypte, of afkomstig uit Egyptische mummiecartonnages (die soms samengesteld waren uit afgedankte papyrusvellen).

Griekse en Latijnse auteurs worden nog steeds uitgegeven. Daarbij legt men alle handschriften naast elkaar,  bestudeert men hun tekstvarianten en kiest men de beste uit. Daarbij houdt men rekening met de antieke papyri om tot een tekst te komen die het origineel zo veel mogelijk benadert.