Is het enkel de mens die de aarde "misbruikt" om er zo veel mogelijk voordeel uit te halen of zou elk organisme dit doen moesten ze hier de capaciteiten voor hebben?
We zien bv. dierenplagen die een schijnbaar destructief effect hebben, maar zijn deze effecten effectief destructief tegenover de aarde en niet enkel tegenover onze maatschappij?
We zien ook virussen die hun drager volledig vernietigen, maar zouden ze dit ook doen moest dit onherroepelijk hun eigen ondergang betekenen?
Alvast bedankt!
Dag Wim
Dit is een zeer interessante vraag...
Ten eerste is de mens een wezen met een hoog zelfbewustzijn.
Dit heeft ervoor gezorgd dat we met elkaar konden communiceren.
Het feit dat de mens in staat was om te communiceren over ideeën en concepten, heeft ervoor gezorgd dat we sneller evolueren dan levensvormen die dit niet konden. (We kunnen ons DNA by-passen door de culturele informatiedragers)
Dus op dat vlak zijn we al verschillend van vele andere levensvormen.
Dit hangt dan natuurlijk samen met het belang hoe deze mens de wereld ziet.
Iedere wetenschap, iedere conversatie is een sociale constructie.
Met andere woorden, via het zelfbewustzijn probeert de mens de wereld te begrijpen via communicatie en op basis van dat begrip in te grijpen op die wereld.
Al betekent dit niet altijd dat de mens de wereld op de juiste manier begrijpt.
Momenteel begrijpt de mens de wereld als een lineaire wereld, met een beginpunt en een einde.
Het is een atomaire wereld: alles kan in kleine deeltjes opgesplitst worden en de interactie tussen de deeltjes zijn verwaarloosbaar. De mens wordt gezien als een individualistisch wezen dat streeft naar onthechting. De verdere stap is dat de mens zich kan onthechten van de natuur.
Op basis van deze ideeën hebben we onze wereld gevormd: het politiek, economisch en sociaal systeem.
Zo heeft geld geen connectie met natuur, drijft ze mensen uiteen omdat geld door middel van interest kunstmatig schaars wordt gehouden.
Dit systeem heeft zich verder gezet op wereldschaal waardoor deze assumpties een globale impact krijgen. Dan is de volgende vraag natuurlijk: zijn dit de juiste assumpties? Zijn we niet eerder een wezen dat bereid is om samen te werken (zeker wanneer onze soort als geheel bedreigd wordt door onze acties). De wereld is niet atomair te begrijpen, maar is net één netwerk van deeltjes (mens, dier, natuur, etc) die met elkaar reageren.
Indien dit besef er komt, zal de mens (waarschijnlijk/hopelijk) een minder destructief wezen zijn.
(mijn idee is ook gevormd door een sociale constructie!)
Dus om samen te vatten en op je vragen te antwoorden:
Enkel zelfbewuste organismes die de wereld op een atomaire manier zien, zullen even destructief zijn.
In de natuur zullen er agressieve virussen zijn, maar deze kunnen enkel overleven indien ze hun gastheer in leven laten. De te agressieve virussen sterven uit.
Het verschil echter is dat een virus zijn eigenschappen heeft via DNA (of RNA), terwijl wij als mens zelfbewust zijn en dus eigenlijk ons collectief kunnen aanpassen aan een veranderende omgeving.
Dit maakt ons geval natuurlijk speciaal!
Met vriendelijke groet
Bert
Er zijn nog geen reacties op deze vraag.
Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.
Landbouw socio-economie