Hoe vaak zeggen we niet: 'Als ik opnieuw zou kunnen beginnen en weten wat ik nu weet dan...'
Als kind/jongere ben je onervaren en onbezonnen. Naarmate je langer leeft leer je van je fouten en leer je de echte waarden van het leven kennen. Maar dat is vaak pas het geval als je oud bent. Nadien sterf je en ben je alles weer kwijt. Wat is daar dan de zin en de bedoeling van?
DE zin en DE bedoeling zijn nogal grote woorden.
Uiteindelijk gaat het er om dat JIJ voor jou een zin en betekenis kan geven aan je leven. En het slotmoment waar je als het ware zou kunnen zeggen: dat is nu de zini geweest van mijn leven, is waarschijnlijk zo kort, dat je amper de tijd hebt om het door te geven aan een ander mens. Denk maar aan mensen die kort voor een doodsmoment hun leven nog even voorbij zien flitsen... De enen misschien in dankbaarheid, de anderen in afgrijzen, en nog anderen in gevoel van volslagen zinloosheid.
De zin in het leven krijg je voor een stuk, maar maak je ook voor een stuk. Die combinatie wordt de zin van jou leven.
Van een 'bedoeling' zou ik niet spreken. Enkel mensen hebben bedoelingen. De natuur, de dieren, het leven,... hebben geen 'bedoelingen' of intenties. Enkel de mens kan door zin aan zijn/haar leven te geven daar ook een be-doel-ing aan geven: een richting, een doel. Bijvoorbeeld: zorgen dat je kinderen gelukkig mogen opgroeien, zorgen dat je werk bijdraagt tot een betere samenleving,... of gewoon een leuke en gezonde oude dag mogen beleven.
En als dat allemaal wat meevalt, wil je dat wellicht delen met anderen... Maar die anderen moeten ook HUN zin in hun leven krijgen/vinden/maken. Ze kunnen zich, afhankelijk van hun levenservaring, door jou manier van leven laten inspireren of niet. Dat heb je niet in je hand. Zelfs als je dat als leraar of professor op een geordende en weloverwogen manier mag doorgeven aan andere generaties, is het nog zo dat dat pure gratuiteit is. Bij de ene 'resoneert' er iets, bij de andere niet. Of tot ze ouder worden en zeggen: ha, nu begrijp ik wat die heeft willen zeggen.
Ben je alles kwijt als je sterft?
Dat weet niemand. Vele mensen zijn in het verleden al gestorven zonder dat je historisch kan nagaan wat hun betekenis ooit is geweest. Hoe luttel ook. Maar het gewone, dagelijkse worstelen met het leven van gewone mannen en vrouwen, heeft ook hun kinderen beïnvloed en zet zich generaties later nog door...
Dat is een element van de Afrikaanse wijsheid om aandacht te hebben voor de voorouders: het is moeilijk te achterhalen wie dat juist waren, maar als huidige generaties proberen we hun levenskracht door te geven aan een volgende generaties. Dat is voor heel wat Afrikanen (maar ook anderen mensen wellicht) voldoende als zingeving voor hun leven.
Deze analyse kan uiteraard aangevuld worden met meer religieuze invulling. Maar dat is afhankelijk of men al dan niet overtuigd is van wat een bepaalde godsdienst zegt over leven vanuit God en na de dood.
Er zijn nog geen reacties op deze vraag.
Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.
ethiek algmeen; ingenieursethiek, Filosofie algemeen; Afrikaanse Filosofie