Tijdens de Duitse inval in België werden door het invallende leger regelmatig wreedheden begaan tegen de burgerbevolking, die door Sophie De Schaepdrijver zijn beschreven. Vaak werd door Duitsers aangehaald dat ze - net als in de Duits-Franse oorlogen van 1870-1871 door burgers onder vuur werden genomen, zogenaamde 'francs-tireurs' of vrijschutters, en dat ze uit zelfverdediging en vergelding handelden. In Dinant kwamen 674 burgers zo om, ook vrouwen en kinderen.
Zo ook in Leuven. Op 20 augustus 1914 werd de stad veroverd. Op de 25ste waren er geruchten over een Engels-Belgisch tegenoffensief, en werden enkele schoten gelost - wellicht tussen Duitse troepen onderling. Direct daarop werden burgers uit huizen gedreven en geëxecuteerd, werd in de daaropvolgende dagen de stad geëvacueerd en vervolgens in brand gestoken - universiteitsbibliotheek incluis. 209 burgers kwamen in die drie dagen om, waaronder 21 vrouwen, 11 kinderen en 3 tachtigjarigen.
De executies en brandstichting werd door de geallieerden gebruikt om de Duitse troepen als barbaars voor te stellen; het grote monument aan het station werd daarom tijdens de Tweede Wereldoorlog beschadigd.
Er zijn nog geen reacties op deze vraag.
Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.
© 2008-2026
Ik heb een vraag wordt gecoördineerd door Eos wetenschap. Voor vragen over het platform kan je terecht bij ikhebeenvraag@eos.be
