(nachtelijk) toegangsprotocol stad Gent circa 1700

Geachte heer/mevrouw,

Omdat onze grote roofdieren in Europa richting uitsterven weggleden, wordt er op Europees niveau momenteel hard gewerkt aan de wettelijke bescherming en terugkeer van die grote roofdieren, zoals de bruine beer, de lynx en de wolf.

Deze ommezwaai in het beleid was hoognodig, want de mens was goed op weg deze diersoorten uit te roeien. Nog niet zo bijzonder lang geleden zagen overheden het als hun taak de wolf actief uit te roeien. Per gedode wolf werd in het verleden een premie voorzien door de overheid. Vlaamse provincies bestonden er nog niet rond 1700 na Christus. Ook kwam het gebied van het Graafschap Vlaanderen destijds niet overeen met het gebied dat we vandaag als Vlaanderen kennen. Maar het gebied van de huidige provincies Oost- en West-Vlaanderen lag toen ook al wel binnen de grenzen van het Graafschap Vlaanderen. Voor de vermelde provincies vervulden het Burggraafschap Gent en het Burggraafschap Brugge destijds de belangrijkste administratieve en juridische overheidsfuncties, als ik me juist informeerde. Het waren diezelfde Burggraafschappen die premies uitbetaalden aan burgers die een wolf doodden, (of Gent toch in elk geval, waar wolfspoten aan de poorten van het Gravensteen genageld werden,
volgens onderstaande link). Een politiek die het gewenste resultaat behaalde: Mijn verhaal gaat over de laatste wolf die rondzwierf in Vlaanderen, en er in 1736 neergeschoten werd.

In verband daarmee, las ik op http://cobra.be/cm/cobra/architectuur%2B%2526%2Berfgoed/erfgoed/1.2015072 geboeid het artikel over de gemummificeerde wolvenpoot die in het archief van het MAS gevonden werd.

Zelf schrijf ik graag, met een voorliefde voor kortverhalen, gedichten en fabels waarin het sprookjesachtige verweven wordt met historisch correcte gegevens en/of natuureducatie (de ernstigere, educatieve toelichtingen in bijschriften weergegeven). In die stijl schrijf ik momenteel ook een creatieve naamverklaring voor het plantje Zeewolfsmelk in de vorm van een educatief kortverhaal. Het verhaal beschrijft de laatste wolvin die in onze kustregio toevlucht zocht na uitroeiing van haar roedel, en dus Zeewolf genoemd werd door de plaatselijke kustbewoners. Het gaat om een wolvin, met een sterke moederdrang. Daar zij echter als laatste exemplaar rondzwerft, is voortplanting voor haar simpelweg uitgesloten. Haar kinderwens brandt zodanig sterk, dat er tijdens haar zoektochten door de duinen naar een mannetjeswolf melk uit haar tepels druppelt. Op plaatsen waar die druppels vielen, kwamen plantjes tevoorschijn waarvan het sap op de huid een even brandend
gevoel veroorzaakt als de onvervulde kinderwens van de wolvin. Vandaar de plantennaam Zeewolfsmelk.

Een fabelwolf kan altijd net iets meer dan een echte wolf, dus gaat de wolvin in mijn verhaal op onderzoek in de hoofdstad van een Burggraafschap, (Gent waarschijnlijk, conform de historische feiten in de link), in de hoop het mysterie van de afgehakte wolfspoten op te lossen. Daartoe sluipt ze bij avondschemering tussen de wielen van een ossenkar, en door het duister en de ossenkar verborgen, komt ze ongezien de stad binnen waar ze het antwoord op haar vragen vindt.

Ik weet niet in hoeverre u ook in dit tijdssegment geïnteresseerd en onderlegd bent, maar ik vraag hierbij toch graag uw mening of eventueel een doorverwijzing: Mijn vraag is of stad Gent rond 1736 's avonds laat of zelfs 's nachts toegankelijk was (voor handelaars in huiden en premiejagers, in dit geval). En zo ja, welke eventuele procedures er bestonden voordat een vermoedelijke brug over een slotgracht neergelaten werd voor late bezoekers.

Een bijkomende vraag is of u er een idee van heeft welke officiële titel de ambtenaar had die de afgehakte wolfspoten ontving en de premies voor het doden van de wolven uitdeelde.

Een derde vraag is of u weet heeft van een bepaalde vorm van hiërarchie tussen Burggraafschap Brugge en Burggraafschap Gent ten tijde van dit verhaal. Op juridisch/administratief vlak bijvoorbeeld. Waren beide burggraafschappen gelijkwaardige partners of kon men voor bepaalde administratieve zaken zoals bijvoorbeeld die wolvenpremie enkel in Gent terecht?

Dank bij voorbaat voor eender welke inlichting hieromtrent.
Vanzelfsprekend neem ik de gewenste vermelding in het bijschrift bij het verhaal op, aangaande eventuele informatie die u me zou verstrekken.

Met vriendelijke groeten,
Rodrik

http://www.bloggen.be/pennevluchten
http://www.bloggen.be/toetsengetokkel


Rodrik Steverlynck
Gildenstraat 8
8300 Knokke-Heist