Hoe werden de getjiden in de middeleeuwen verklaard?

Antwoord

Ik heb geen weet van bronnen uit onze Middeleeuwen die hierover handelen. 

Vroeger dan dat, in de hellenistische periode, heeft een zekere Seleucus reeds de getijden toegeschreven aan de Maan, vanuit de correcte observatie dat hoogtij optreedt wanneer de Maan  hoog aan de hemel staat.  Hij vond zelfs (evenzeer terecht) dat de amplitude van de getijden afhing van de onderlinge stand van Zon en Maan.  En ook (ook al juist) dat de amplitude van de getijden op verschillende plaatsen anders was.

Maar 'kracht vanop afstand uitgeoefend' was een concept dat op Newton moest wachten om door te breken.  Seleucus had het over 'pneuma'.  Wel interessant is dat hij de getijden aanvoerde in het kader van een heliocentrische theorie van het zonnestelsel, iets waar hij als een van de weinigen Aristarchus volgde, die een eeuw vroeger had geleefd.  Ook Galilei zou later de getijden aanvoeren als een (foutief) 'bewijs' van het heliocentrische model, meer bepaald van de rotatie van de Aarde omheen haar as.