Hoe ziet die moleculaire structuur er uit voor verschillende kleuren?

Antwoord

Een molecuul bestaat uit een aantal atomen die met een elektrostatische kracht aan mekaar gebonden zijn. In zijn eenvoudigste vorm, kan je zo’n molecuul beschouwen als een aantal massa’s die met veertjes aan mekaar verbonden zijn (en de moleculen aan mekaar).

Elke ‘veer’ heeft een specifieke resonantiefrequentie (afhankelijk van de stijfheid en de massa’s die eraan hangen). We noemen die frequentie een eigenfrequentie van het molecuul. Als een lichtgolf of een foton invalt met een frequentie die samenvalt met die eigenfrequentie van dat molecuul, dan wordt de veer een het trillen gebracht en pikt het molecuul energie op van de elektromagnetische golf. Het is zo een beetje zoals een slinger die je aanstoot met zijn eigenfrequentie en telkens energie van de persoon die duwt opneemt. Die trillende atomen kunnen het foton opnieuw uitzenden (reflectie) of ze kunnen via botsingen en wrijving met andere atomen die trillingsenergie omzetten (absorptie) naar een algemene trilling van het molecuul ten opzichte van de andere moleculen: dit is wat we doorgaans warmte noemen. Ook hier wordt straling uitgezonden, maar deze bevindt zich meestal in het infra rood en zien wij dus niet.

Het zijn dus de bindingskrachten tussen en de massa’s van de atomen die verschillen en verschillende resonantiefrequenties geven bij verschillende kleurstoffen. Reflectie van elektromagnetische golven aan materialen kan dus gebruikt worden om de bindingskrachten te bestuderen.