Hoe beïnvloedt het tijdverloop in de ruimte de lichamelijk veroudering?

Sander, 30 jaar
23 november 2021

Tijd gaat langzamer naarmate men zich dichter bij een zwaartekrachtbron bevindt. Dus voor iemand op Aarde zal de tijd langzamer gaan dan voor iemand in de ruimte. Indien de toestanden rond tijddilatatie kloppen (zoals in Interstellar weergegeven), hoe is het dan mogelijk dat iemands lichaam trager veroudert in de ruimte? De cellen in je lichaam die maken dat men veroudert zijn toch voor iedereen (min of meer gelijk). Hoe is het dan mogelijk dat men (in theorie) jaren jonger kan terugkomen op Aarde na een ruimtereis?

Antwoord

Jawel, de chemische processen verlopen overal aan dezelfde snelheid, in de zin dat ze in evenveel (fracties van) seconden gebeuren.  Maar die seconden verschillen tussen systemen die met een (grote) snelheid ten opzichte van elkaar bewegen, of in functie van de hoeveelheid gravitatie die er heerst.  Als je terugkomt, en je stelt vast dat je minder verouderd bent dan je klasgenoten van vroeger, dan heb je ook minder seconden geleefd, en heb je dus ook minder beleefd dan de anderen.  Het is dus geen middel om echt ouder te worden in de zin van een langer leven te hebben, wel een om eventueel verre nazaten te kunnen groeten.

Reacties op dit antwoord

  • 09/12/2021 - Sander (vraagsteller)

    Beste, Dank voor uw reactie. Er is echter nog een ding wat mij niet geheel duidelijk is. Ik stel het zo voor: Hier op Aarde gaat de tijd aan snelheid A. Ons lichaam veroudert eveneens aan snelheid A. Als we in de ruimte zijn gaat de tijd aan snelheid B, maar ons veroudert nog steeds aan snelheid A. Dat lijkt mij wat contradictorisch. Men zou toch verwachten dat het lichaam aan dezelfde snelheid als de tijd gaat? Of zie ik dit verkeerd? Alvast bedankt voor de verduidelijking. Groeten, Sander

  • 09/12/2021 - Christoffel (wetenschapper)

    Eerst een 'nuldeorde' opmerking. Het gaat er niet over of iemand 'hier' is of 'in de ruimte'. Wij zijn hier ook in de ruimte. De moderne fysica (Copernicus, Kepler, Galilei, Newton) is begonnen met het besef dat de fysica van het 'ondermaanse' en het 'bovenmaanse' dezelfde is. Als uw ruimtereiziger een klok meeneemt, dan zal hij vaststellen dat de toename van de tijd volgens die klok dezelfde is als deze die zijn biologisch systeem doet evolueren. Hij wordt op exact dezelfde manier ouder dan degenen die thuis gebleven zijn. Maar wanneer ze elkaar weer tegenkomen, is de ene ten opzichte van de andere meer verouderd. Uw probleem zit hem in uw zin "Men zou toch verwachten dat het lichaam aan dezelfde snelheid als de tijd gaat?" Niet dat de zin verkeerd is, integendeel. Wel in de zin dat u impliciet aanneemt dat de tijdschaal absoluut is, en niet relatief is voor elke waarnemer.

Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.

Zoek andere vragen

© 2008-2022
Ik heb een vraag wordt gecoördineerd door EOS vzw