Hoe werkt een 'magic board'?

Antwoord

Beide borden werken met een fundamenteel verschillend principe. Ik zal de achterliggende werkingsprincipes kort uitleggen.

Ik begin met het volgende bord. Dit bord bestaat uit kleine cellen die naast elkaar in een vlak gestapeld zijn. Bij veel borden zijn die cellen groot genoeg, zodat je ze makkelijk kan zien. Sommige borden hebben een fijnere resolutie, en daar kan je de cellen veel minder goed zien. Elke cel bevat een stroperige vloeistof (wit) met daarin een soort van magnetisch poeder (zwart, of met een andere vaste kleur). Je kan de magnetische deeltjes met een magneet naar je toe trekken. De tip van je pen bevat een magneet en als je deze tegen het bord houdt, worden de magnetische (zwarte) deeltjes doorheen de stroperige vloeistof naar het oppervlak getrokken, waardoor ze zichtbaar worden. Als je het bord terug "wist", trek je een lange platte magneet langs de achterkant van het bord, waardoor alle magnetische deeltjes weer naar de achterkant getrokken worden en de voorkant wit wordt. Als je bij zo'n bord een fout maakt, kan je deze met de pen wegtekenen door op de achterkant te tekenen. Vaak is de achterkant moeilijk bereikbaar, maar ik heb in het verleden zelf een bord (waarvan de wisser kapot was) gesloopt zodat ik beide kanten kon betekenen. Beide zijdes bevatten een negatief (zwart en wit omgewisseld) beeld van elkaar!

De magnetisch deeltjes zijn ook onderhevig aan krachten. Als je op de juiste manier heel hard zwiert, kan je het bord ook 'wissen', of net helemaal zwart maken. De tekening vervaagt ook na lange tijd, omdat de magnetische deeltjes diffuseren in de vloeistof.

Het volgende bord bestaat uit een gekleurde achterkant (met vaste kleuren), daarop een laag pasta (erg zachte plasticine), en een stevige doorschijnende plastic deklaag. Met een speciaal spateltje (dikke platte punt) duw je de pasta opzij, zodat de gekleurde achterplaat zichtbaar wordt. Ik denk dat je wel redelijk hard moet duwen. Je kan de pasta ook met de vingers opzij duwen, wat leidt tot minder uitgesproken randen. De lijnen worden weggeveegd door de pasta terug uit te spreiden, met de breedste kant van de spatel. Als er een tekening gemaakt is, kan je de oneffenheid waar de pasta is weggedrukt goed zien in het filmpje.

Er zijn nog andere soorten borden. Ken je de vroegere etch a sketch? Deze was 30 jaar geleden erg populair. Om het bord te wissen, moet je het schudden. Door het schudden plakt het poeder dat erin zit goed uitgesmeerd aan de binnenkant van het scherm. Je hebt dan twee draaiknoppen waarmee je een vegertje in de X en Y richting kan sturen. Dat vegertje laat dan een lijn achter. Je kan de werking zien in dit filmpje.

We zijn zeker nog niet aan het einde. Dit is een velletje "kalkpapier" dat een beetje aan de zwarte ondergrond blijft plakken als je er hard op duwt. Ook hier kan je op tekenen en schrijven. Je wist de tekening door het velletje weer los te trekken.

Er zijn ook verscheidene toepassingen met water. Je kan trouwens ook gewoon tekenen met water op licht poreuze oppervlakken, met een redelijk goed resultaat. Mijn dochtertje heeft dat op school ook eens mogen doen toen ze 4 jaar oud was. Toen kregen alle kindjes een verfborstel en water en mochten ze wolken schilderen op een gladde muur. Als je zelf zo een projectje wil maken, kan dat best een uitdaging zijn als je niet het geschikte materiaal en ervaring hebt. Vergeet de eenvoudige zaken echter niet. Een emmer droog fijn zand en een glad oppervlak zijn ook heel geschikt om op te tekenen en schrijven. Kijk maar naar het volgende filmpje!