Waarom is een klassieke telefoontoon een combinatie van 2 frequenties?

John, 63 jaar
14 mei 2008

Bij klassieke telefoon krijgen we een raster van 4x4 met frequenties die gecombineerd worden.
Hoe komt men tot deze toch wel eigenaardige waarden en welk is hun onderlinge relatie ?
DTMF (dual tone multi frequency)

1209 1336 1477 1633

697

770

852

941

Mij "rot" gezocht naar het verband én de oorsprong.

Beste dank

Antwoord

Beste John,

Inderdaad, bij de telefoontoestellen met toetsen, worden 2 frequenties gecombineerd wanneer een bepaalde toets wordt ingedrukt.

De frequenties zijn ten eerst gekozen in de frequentieband die gebruikt wordt voor telefonie (300-3400 Hz). Dit is dus "in-band signalling", wat als voordeel heeft dat deze frequenties door het telefoonnetwerk zeker worden doorgelaten (frequenties buiten deze band worden immers onderdrukt). Om te vermijden dat een persoon tijdens een gesprek per ongeluk deze toon met zijn stem zou produceren, gebruikt men bovendien een combinatie van 2 frequenties.

Wat de exacte keuze van de frequenties betreft: deze zijn net gekozen om géén verband te hebben. Ten eerste is geen enkele frequentie een veelvoud van een andere frequenties. Ten tweede zijn ze ook zodanig gekozen dat geen enkele frequentie kan aangemaakt worden door de combinatie (som of verschil) van andere frequenties. Indien dit niet het geval zou zijn, zouden er harmonischen kunnen optreden (veelvouden) of intermodulatieproducten (som/verschil), wat voor problemen zou zorgen.

Hopelijk beantwoordt dit jouw vraag !

Carine Neus - Vorser aan de Vrije Universiteit Brussel

 

Reacties op dit antwoord

Er zijn nog geen reacties op deze vraag.

Enkel de vraagsteller en de wetenschapper kunnen reageren op een antwoord.

Zoek andere vragen

© 2008-2026
Ik heb een vraag wordt gecoördineerd door Eos wetenschap. Voor vragen over het platform kan je terecht bij ikhebeenvraag@eos.be